Geschiedenis

Geschiedenis van de club

Enkele vrienden-africhters die in 1981 de VVDH (Vereniging voor Duitse Herdershonden) verlieten vonden hier in Herentals naast het kanaal een stuk grond dat eigendom was van de “Dienst voor de Scheepvaart” en startten een hondenclub die zich aansloot bij de UDH (Unie voor Duitse Herdershonden), een afgescheurde vereniging van de KKUSH. De nieuw club noemde zich “De Duitse Verdedigingshond”, afgekort “DDV” en was oorspronkelijk alleen bedoeld voor Duitse Herdershonden die het VH (verdedigingshond) programma deden. ( dit VH was de voorloper van het latere IWR (Internationaal WerkReglement). De drie belangrijkste stichters waren Laurent Willemsens, Bavo Piron en Fred Van Hoof.

Op het terrein stonden bomen en struiken die moesten verwijderd worden. Het terrein werd gelijk gemaakt en het oude varkenshok van Vika werd als clublokaal ingericht. (= het stalletje dat je nu nog kan zien bij het huis naast de weg). Na een jaartje kon men een occasie prefab-schoolgebouw op de kop tikken. Enkele africhters doken in hun spaarpot en schoten de aankoopprijs voor en gelukkig waren er enkele handige jongens bij die het ganse geval terug in elkaar konden zetten. Zo werd onze huidige kantine door enkele mensen neergezet in hun vrije tijd.

De club was in het begin enkel toegelaten voor Duitse Herdershonden. Om uit de kosten te komen en om wat meer volk te hebben werd er dan beslist om ook aan andere rassen lessen gehoorzaamheid te geven. Enkele van de toenmalige africhters gaven vanaf dan enkele uren per week les in gehoorzaamheid, echter zonder specifiek voor te bereiden op één of ander wedstrijdprogramma. Dinsdag en donderdag was er 1 uur les en op zaterdag zelfs 2 uur. Tijdens de pauzes en na de hondenschool trainden de africhters zelf. Later kwamen er ook lesgevers die enkel de hondenschool deden.

De club telde toen ongeveer 60 à 70 leden. Verlichting was er die eerste jaren niet; we trainden bij het licht van de straat. Pakwerk werd in het hoekje van het terrein gedaan omdat daar het meeste licht was. Enkele jaren later werd er dan een omheining en één verlichtingspaal gezet.

De UDH (Unie voor Duitse Herdershonden) bloedde stilaan dood en al in 1986 deed onze club een aanvraag om toe te treden tot de KKUSH onder de nieuwe naam “De Dappere Vriend”, een andere naam, maar dezelfde initialen (DDV). Pas op 12.03.88 werden wij definitief aanvaard als lid van de KKUSH (Koninklijke Kynologische Unie Sint Hubertus) onder het nummer 846.

In die periode werd ook beslist om de club stilaan om te vormen tot een VZW. Dit om twee belangrijke redenen: ten eerste om de aansprakelijkheid van de bestuursleden en van de gewone leden te beperken en ten tweede om de beide disciplines die toen actief waren een gelijke vertegenwoordiging te garanderen zodat geen van beide de overhand zou kunnen nemen en de andere zou kunnen opheffen. Iedereen die toentertijd langer dan 2 jaar lid was, werd werkend lid. Een echte officiële VZW werden wij op 30.05.91.

De eerste jaren trainde iedereen op dezelfde dagen, doch door de totaal verschillende instelling tegenover hondenopvoeding en het feit dat de hondenschool niet echt van de grond kwam, werd besloten om andere trainingsdagen te nemen. Van dan af ging het ledenaantal van de hondenschool met rasse schreden vooruit, vooral onder impuls van wijlen de Heer Sels Edmond, die de eerste instructeur en nadien de eerste hoofdinstructeur werd. Het was ook door hem dat de club startte met een nieuwe discipline : agility.

Sinds 1998 wordt de leiding van de hondenschool waargenomen door een comité van hoofdinstructeurs, waarin vooral Luc Marinus een kalme, leidinggevende kracht is. Maandelijks hebben ook instructeursvergaderingen plaats.

In die periode (90-94) bloeide ook de IWR-afdeling van de club, vooral onder impuls van de toenmalige voorzitter en pakwerker, de Heer Albert Cochez. Op een bepaald moment telden we zelfs 10 wedstrijdspelers. Door de verhuis van Albert en het wegvallen van andere pakwerkers, viel ook het IWR in een diepe put. Dit duurde een half jaar. Door de komst van een nieuwe ervaren pakwerker, de Heer Geert Verwimp, ging het geleidelijk aan terug bergop zodat we nu terug een volwaardige IWR-afdeling hebben. In 2001 werd ook Ivo Aerts pakwerker in onze vereniging. Vanaf september 2002 staat hij er alleen voor en onder zijn leiding werd het clickertrainen in het pakwerk verder uitgebouwd. Beste prestatie tot nu toe is een wereldtitel voor Fred Cuypers met Valentin van Joefarm op het WK voor Belgische Herdershonden in 2002.

De afdeling Agility kende na haar start een geleidelijke bloei, voornamelijk onder impuls van wedstrijdspeelster Anja Diels. Zij trainen nu ook 2 keer per week en hebben als beste resultaat een wereldtitel in 2004 door Johan Renders met Flurk. Sinds (2000) enkele jaren richten zij een internationaal agility week-end in te Geel-Larum en vanaf 2011 op eigen terrein.

In 2005 werd ook gestart met clickertrainen in de gehoorzaamheid. Het is geen nieuwe discipline maar een andere benadering van het opvoeden en africhten van honden. Deze trainingen gaan ook apart door. In 2006 werd hier terug mee gestopt.

In 2014 werd gestopt met het geven van lessen in het IPO wegens een arbeidsongeval van de enige resterende pakwerker Ivo Aerts.

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑